Hatırlamak, geride bir iz bırakma arzusuyla ilişkilidir. Mezar taşları bu arzunun en kalıcı biçimlerinden biridir. de profundis, Sen Piyer Kilisesi ve Feriköy Latin Katolik Mezarlığı’nda bulunan mezar taşlarından yola çıkarak, bu izlerin zaman içinde nasıl dönüştüğünü ve bugün nasıl okunabileceğini araştırıyor.

19. yüzyılda değişen sağlık ve şehircilik politikalarıyla mezarlıkların kent merkezlerinin dışına taşınması, Sen Piyer Kilisesi’ni de etkileyen dönüşümlerden biri oldu. Naaşlar başka mezarlıklara nakledilirken bazı mezar taşları yerlerinde kaldı ve zamanla kilisenin mimarisinin bir parçasına dönüştü. Bir zamanlar dua edilen ve bir tür kutsallık taşıyan bu yüzeyler, bugün gündelik hayatın sıradan parçaları gibi görünürken üzerlerinde bireysel ve toplumsal hafızanın izlerini taşımaya devam ediyor.

de profundis (Lat. derinliklerden), bu dönüşüme yalnızca bir kent tarihi, koruma ya da kayıp hikâyesi olarak değil, hafızanın biçim değiştirmesi olarak bakıyor. Sergide yer alan işler, mezar taşlarının üzerlerindeki yazı ve süslemeleri farklı baskı ve çoğaltma teknikleriyle yeniden üretiyor. Kilise duvarında yıllar içinde biriken katmanlı tarih, üretim sürecinin bir referansına dönüşüyor.

Sen Piyer Kilisesi ve Feriköy Latin Katolik Mezarlığı’ndaki mezar taşlarından elde edilen görsel malzeme, farklı zamanlarda yaşamış ve farklı coğrafyalardan İstanbul’a gelmiş insanların hikâyelerini aynı yüzeylerde buluşturuyor. Sergi, taşlar üzerinden bireysel yaşam öykülerinin yanı sıra modernleşmenin gündelik hayatta bıraktığı izleri de yeniden görünür kılıyor.

Liana Kuyumcuyan’ın de profundis sergisi, 9 Ekim 2026 Cuma günü 18.00–20.00 saatleri arasında Sen Piyer Kilisesi’nde açılacak.